I Letni Festiwal im. Jerzego Waldorffa – wieczór czternasty

W sobotę – 18 lipca – w parku radziejowickim wystąpiła Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus pod dyrekcją Tadeusza Wojciechowskiego z solistą – Filipem Wojciechowskim na fortepianie. W wykonaniu ponad dziewięćdziesięciu muzyków publiczność usłyszała klasykę jazzu – kompozycje Gershwina i Bernsteina.

Przedostatni wieczór festiwalowy cieszył się dużym zainteresowaniem radziejowickiej publiczności, zapewne nie tylko ze względu na repertuar, ale także na nieczęstą okazję usłyszenia pełnego składu orkiestry symfonicznej. Z takiej możliwości skorzystało ponad 700 osób, które przyjechały do Radziejowic w sobotni wieczór. Dobra pogoda sprzyjała wsłuchiwaniu się w standardy jazzu klasycznego.

Tadeusz Wojciechowski, urodził się w 1952 roku w Warszawie i tam również studiował w Akademii Muzycznej – grę na wiolonczeli w klasie Andrzeja Orkisza i dyrygenturę pod kierunkiem Stanisława Wisłockiego. W latach 1973-74 doskonalił swoje umiejętności w zakresie gry na wiolonczeli w paryskim Narodowym Konserwatorium w mistrzowskiej klasie Bernarda Michelina. Jest laureatem Międzynarodowego Konkursu Muzyki Współczesnej „Gaudeamus” w Rotterdamie w dziedzinie kameralistyki, Konkursu Wiolonczelowego im. Danczowskiego w Poznaniu, a także konkursów dyrygenckich – w Besançon i w Katowicach. Dyrygent występował w wielu krajach, m.in. w Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, Luksemburgu, Belgii, Danii, Norwegii, Szwecji, Słowenii, we Włoszech, Turcji, Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Kolumbii i Japonii. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Radia Duńskiego. Ma w repertuarze ponad czterdzieści dzieł operowych oraz większość światowego repertuaru symfonicznego.

Filip Wojciechowski, urodził się w 1970 roku w Poznaniu, w latach 1989-1994 studiował w Akademii Muzycznej im. Chopina w Warszawie w klasie fortepianu Bronisławy Kawalli oraz na studium podyplomowym u Jana Ekiera. Jest również absolwentem Konserwatorium für Musik und Theater w Szwajcarii w klasie fortepianu Tomasa Herbuta i kameralistyki Bruno Canino. W trakcie edukacji pianistycznej wspierany był radami artystycznymi tak wybitnych pianistów jak Krystian Zimerman, Murray Perahia i Paul Badura-Skoda.

Jest laureatem wielu nagród na prestiżowych konkursach pianistycznych, m.in.w Paryżu (Konkurs im. Clauda Kahna w 1990), w Darmstadt (Europejski Konkurs Chopinowski w 1992), Fribourg (Konkurs Piamo 80, 1997) oraz w Warszawie, gdzie otrzymał nagrodę specjalną na XIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Chopina w 1995 roku. Jest również uznanym pianistą jazzowym. Jako pianista jazzowy Filip Wojciechowski występował w kwartecie Zbigniewa Namysłowskiego, koncertował również z Krzesimirem Dębskim, Urszulą Dudziak, Gary Guthmanem, Bobem Wilberem i Richardem Galiano.

Uwertura kubańska powstała w lipcu i sierpniu 1932 roku jako wyraz fascynacji Gershwina kubańskim folklorem i dziwnymi instrumentami ludowymi, z jakimi zetknął się po raz pierwszy, spędzając na Kubie wakacje. Główny temat utworu zaczerpnął z aktualnego ówcześnie przeboju Ignacia Piñeiro „Échale Salsita”. Kompozytor nazwał swoje dzieło „Rumba”, ujął je w formę uwertury symfonicznej – stąd też późniejsza nazwa.
Prawykonanie utworu odbyło się 16 sierpnia 1932 roku, pod dyrekcją Alberta Coates’a, na pierwszym w historii koncercie poświęconym w całości muzyce George’a Gershwina.

I Got Rhythm, jedna z najpopularniejszych piosenek Gershwina, pochodząca z musicalu Girl Crazy, została skomponowana w 1928 roku. Pierwszą jej wykonawczynią była Ethel Merman, która porwała publiczność obecną na premierze, trzymając przez 16 taktów wysokie c, podczas gdy orkiestra rozwijała melodię. Przedstawienie to było jednym z największych sukcesów Gershwina, a piosenki skomponowane na jego potrzeby, w tym właśnie I Got Rhythm szybko stały się bardzo popularne.

Błękitna rapsodia to tytuł kompozycji na fortepian i orkiestrę George`a Gershwina z 1923 roku. Utwór rozpoczyna słynne glissando wykonywane na klarnecie. Popularna wersja orkiestrowa została opracowana przez amerykańskiego kompozytora Ferda Grofe, upoważnionego przez autora dzieła.